βρῖθος

βρῖθος, εος, τό,
A weight, Hp.Mul.1.48, E.Tr.1050, Plu.Marc.15;

τῶν ἀτυχημάτων τὰ μὲν ἔχει τι β. καὶ ῥοπὴν πρὸς τὸν βίον Arist.EN 1101a29

.

Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό). 2014.

Look at other dictionaries:

  • βρίθος — βρῑθος, το (Α) βάρος, φορτίο. [ΕΤΥΜΟΛ. < βρίθω ή < βριθύς. ΣΥΝΘ. (Β συνθετικό) εμβριθής, σιδηροβριθής αρχ. αβριθής, διαβριθής, επιβριθής, εριβριθής, ευβριθής, οπισθοβριθής, πυριβριθής, σαυροβριθής, στερνοβριθής, υπερβριθής, χθονοβριθής… …   Dictionary of Greek

  • βρῖθος — weight neut nom/voc/acc sg …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • βρίθει — βρί̱θει , βρίθω to be heavy pres ind mp 2nd sg βρί̱θει , βρίθω to be heavy pres ind act 3rd sg βρί̱θει , βρῖθος weight neut nom/voc/acc dual (attic epic) βρί̱θεϊ , βρῖθος weight neut dat sg (epic ionic) βρί̱θει , βρῖθος weight neut dat sg …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • βρίθη — βρί̱θη , βρῖθος weight neut nom/voc/acc pl (attic epic doric) βρί̱θη , βρῖθος weight neut nom/voc/acc dual (doric aeolic) …   Greek morphological index (Ελληνική μορφολογικούς δείκτες)

  • Fracht, die — Die Fracht, plur. die en. 1) Die Ladung eines Wagens oder Schiffes, welche man einem Fuhrmanne oder Schiffer zu verführen anvertrauet, so viel dessen Wagen oder Schiff an Waaren fassen und fortschaffen kann. Mit voller Fracht fahren, oder volle… …   Grammatisch-kritisches Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart

  • PROMETHEUS — Iapeti et Clymenes fil. teste Poeta. Κούρην δ᾿ Ι᾿άπετος καλλίσφυρον Ω᾿κεανίνην Η᾿γάγετο Κλυμένην, καὶ ὁμὸν λέχος εἰσανέβαινεν, Η῾δὲ οἰ Α῎τλαντα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα. Τίκτε δ᾿ ὑπερκύδαντα Μενοὶτιον, ἠδὲ Προμηθέα Ποικίλον, αἰολομῆτιν. Filium… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • επιβριθής — ἐπιβριθής, ές (Α) αυτός που πέφτει βαρύς πάνω σε κάποιον. [ΕΤΥΜΟΛ. < επί + βριθής (< βρίθος «βάρος»)] …   Dictionary of Greek

  • εριβριθής — ἐριβριθής, ές (Α) ο πολύ βαρύς («ἐριβριθῆ μολύβου χύσιν», Οππ.). [ΕΤΥΜΟΛ. < ερι (επιτ. μόριο) + βριθής (< βρίθος)] …   Dictionary of Greek

  • ευβριθής — εὐβριθής, ές (Α) αυτός που έχει καλά νήματα. [ΕΤΥΜΟΛ. < ευ + βριθής (< βρίθος), πρβλ. α βριθής, σιδηρο βριθής] …   Dictionary of Greek

  • καταβριθής — καταβριθής, ές (Α) 1. φορτωμένος, πιεζόμενος 2. φορτικός, ενοχλητικός. [ΕΤΥΜΟΛ. < κατ(α) * + βριθής (< βρίθος «βάρος»), πρβλ. εμ βριθής, υπερ βριθής] …   Dictionary of Greek

  • κεντροβριθής — κεντροβριθής, ές (Μ) αυτός που πιέζεται από κάποιο βάρος προς το κέντρο. [ΕΤΥΜΟΛ. < κέντρο + βριθής (< βρῖθος), πρβλ. πυρι βριθής, σαυρο βριθής] …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.